M I S O

 Өнөөдөр шалгалт өгөх зуураа нэг л байгаагаараа өглөө дөө. Шалгалтын бэлтгэл хийсэнгүй миний буруу л даа. Хэрвээ бие эрүүл бол баахан төлөвлөгөө байсан бол биеийн эрүүл мэнд доройтохоор ганц л эрүүл байх /эрүүл мэндийн талаар тусдаа бичнээ/ гэсэн хүсэлтэй болдог гэдэг үнэн аж.  Сүүлийн үед би хэрвээ би аав ээжийнхээ эцэг эх нь байсан бол тэд маань над шиг биш арай их хичээл зүтгэл гарган сурах байсан даа гэх бодол хичээлээ хийж чадахгүй мөч бүрт бодогдож байлаа. Өмнө хэзээ ч бодож байсангүй. Аав ээж минь 10н жилийн боловсролтой. Их дээд сургуульд сурсан ангийнхан нь 10 дотор багтахаар үе байсан гэж бодохоор сурах боломж л олдодгүй болохоос биш үнэхээр толгойтой сурах байсан даа гэж боддог юм. 

  Шинэ ажилд орох гэж байгаа буюу өмнөх бодол... Дээр нэгэн цагт Наранхүү, Наранбаатар нарыг ямар сонин залхаг юм бэ гэж бодож явснаа нуух юун. Тэр үед үнэн сайхан эрч хүчтэй байжээ. Тэнэг ажлын хэнээтэй, ажил амьдрал нь зуун задгай байхад л ажлынхаа яаралтай чухал ажлуудыг гялалзуулчихсанаа л их ажил амжуулсанд санаж явсан үе минь ард хоцорч... Тэр 2 ар гэрээ анхаарч байсан учраас ажилдаа төвлөрдөггүйг ч ойлгохгүй ёстой тэнэг юмаа, хайнга юмаа гэж бодож санаж явжээ... Амьдрал тэгээд л үзүүлээд л байх юм даа. Өнгө өнгийн дүр төрхөө, өөр өөр хүнээр, орчин нөхцөл ондоо мөчүүдэд... Нэг л амьдрал үзэж их мэдэгч болсон юм шиг байна уу. Гадагшаа явахын л түүс болсон ойворгон залуу нас минь ээ. Дэвээд л яваад байж дээ. Визний хариу л хаалт болсон шиг санасан ч би өөрөөсөө л буруу хайх байж. Тэнд оччихвол болох юм шиг санаж явсансан. Гэтэл би сургалт, ном эхлүүлэх дуртай мөртөө дуусгах үнэн дургүй нөхөр юмаа... Сурсан ч юмгүй, сураагүй ч юмгүй олон зүйлд сагсалзаад л... нэгийг амжу...